Moslimbroederschap infiltreert instellingen Europa
De systematische infiltratie van de Moslimbroederschap in tal van Europese instellingen, in ons onderwijs, in het maatschappelijke middenveld en zelfs in een aantal politieke structuren in heel wat Europese landen is toch overduidelijk. Ze degraderen vrouwen tot tweederangsburgers, en ze beïnvloeden de politiek door de democratie te misbruiken of door systematisch een slachtofferrol aan te nemen.
De situatie is diep verontrustend. Vanuit Brussel reiken de tentakels almaar verder in Europa. Dit is geen vage dreiging maar iets heel concreets, en er heerst al te veel politiek-correcte schroom om deze dreiging echt te benoemen. Dit gevaarlijke islamisme aanklagen is geen kwestie van angst zaaien, maar van realisme en verantwoordelijkheid.
Zwijgen uit angst voor het label 'islamofoob' is lafheid vermomd als tolerantie, maar toch trappen we vaak opnieuw in diezelfde val. En dus blijven echte oplossingen uit en blijven we gewoon verder aanmodderen, terwijl deze beweging en aanverwante organisaties aan kracht en maatschappelijke invloed winnen.
'Aanval op onze democratische fundamenten'
We hebben niet nog meer informatie of details nodig om te zien wat zich onder onze ogen afspeelt, al vele jaren lang. Het effect van hun weerstand tegen onze waarden en normen en van de bredere infiltratie door de culturele proxies van de Moslimbroeders is almaar duidelijker zichtbaar.
Terwijl wij ons in illusies wentelen, hebben zij een strategische, goed georganiseerde aanval op onze democratische fundamenten ingezet. Erger nog: wij financieren die aanval ook nog eens zelf, doordat we ons blind staren op slachtofferschap en met subsidies strooien zonder te controleren waarvoor die écht worden gebruikt.
Wat we vandaag elke dag horen en zien, bevestigt wat we al wisten maar niet willen zien.
Het thema is nu eindelijk ook op de Europese agenda gekomen. Het is goed dat dit eindelijk openlijk besproken wordt, maar ik vrees dat het snel weer stil zal worden, of dat er op deze gesprekken opnieuw geen concrete actie zal volgen. Het is toch hoog tijd, want dit is geen verre dreiging. De Moslimbroeders infiltreren onze steden, onze scholen en onze instellingen. Europa moet dus dringend wakker worden.
En dan mogen de bindende regels die we nodig hebben tegen deze buitenlandse beïnvloeding, of een verbod op de organisaties die onze waarden ondermijnen of niet voldoende transparant zijn, niet langer uitblijven. Hier is niet enkel een belangrijke taak weggelegd voor Europa: ook de individuele lidstaten moeten stoppen met wegkijken. Ook elk gemeentehuis moet dat doen. Het is de eerste stap om onze burgers, onze vrijheden en onze rechtsstaat te beschermen. Het is hoog tijd om de naïviteit op dat vlak volledig los te laten.
'Moslimbroederschap heeft totalitaire agenda'
Eén van de altijd opnieuw terugkerende argumenten is religieuze vrijheid. Wie zich tegen hun radicale eisen en acties verzet, wordt niet enkel van islamofobie beschuldigd maar krijgt meteen ook het verwijt van een gebrek aan respect voor de vrijheid van religie om de oren.
Laat ons wel wezen: de Moslimbroederschap is géén religieuze beweging. Het is een door en door politiek-ideologische organisatie met een totalitaire agenda en een plan. Het gaat over mensen die religie als dekmantel gebruiken, maar in werkelijkheid naar een samenleving streven waarin de islamistische wetgeving de democratische rechtsstaat ondergraaft.
'Werkwijze is infiltratie, niet confrontatie'
Het gevaar is niet altijd zichtbaar, maar dat maakt hen des te verraderlijker: ze dragen geen bomgordel, maar een das. Ze hebben een strategische en subtiele aanpak. Ze opereren via de bestaande structuren binnen onze samenleving: ngo’s, onderwijsinstellingen en politieke lobby-orgnaisaties. Hun werkwijze is infiltratie, niet confrontatie. En wij zijn naïef. Een verbod op organisaties gelinkt aan de Moslimbroeders is geen aanval op religie, maar een verdediging van onze vrijheid.
In landen zoals Frankrijk en Oostenrijk hebben ze die naïviteit intussen laten varen. Ook in België sneuvelen stilaan de taboes, erkent men dit gevaar en volgen er maatregelen.
Los daarvan is meer onderzoek naar buitenlandse inmenging via islamistische netwerken noodzaak. Om iedereen die de feiten nog niet onder ogen wil zien eindelijk wakker te schudden. Wie financiert deze organisaties? Welke connecties zijn er met regimes zoals die in Qatar of Turkije?
Waar en in welke domeinen werken ze samen met terreurorganisaties zoals Hamas?
Transparantie is essentieel. De échte reden waarom de Moslimbroeders nog niet op de EU-terreurlijst staan en hier nog met een schijn van fatsoen als slachtoffers of vips worden behandeld, is een keuze. De keuze om niet moedig te zijn. Dat moet dringend veranderen.
Deze column verscheen op zaterdag 19 juli 2025 in De Telegraaf.
